GR

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΠΛΑΝΙΟΥ



Συλλογικό ποίημα από τους μαθητές του Δ2 του Δημοτικού Σχολείο Πυθαγορείου Σάμου, εμπνευσμένο από Το καπλάνι της βιτρίνας
Σαν με το μαύρο μάτι
το καπλάνι με κοιτά
με τρομάζει φοβερά

Λυπό-Λυπό έχω βαθύ καημό

Πέφτω και χτυπώ
πηγαίνω στον γιατρό.
Η βροχή πέφτει νερό
την αρρώστια τη μισώ.

Μαθήματα έχω πολλά
αχ! τι μεγάλη γκαντεμιά
βόλτα δεν μπορώ να βγω
μένω σπίτι με καημό.

Όταν με φίλους τσακωθώ
έχω τύψεις και πονώ.
Οι γονείς σαν με μαλώνουν
έχουν δίκιο που θυμώνουν.

Μα πιο πολύ κλαίω και δε σταματώ
όταν χάνω πρόσωπο αγαπητό!

Λυπό-Λυπό έχω βαθύ καημό!!!

Αντιθέτως όταν με κοιτάει με το μπλε
γίνομαι κομπλέ

Ευπό-Ευπό γελάω τραγουδώ.
Εκδρομή σαν πάμε
και στον δρόμο τραγουδάμε.
Μια βολτίτσα το βραδάκι
με ένα φιλαράκι.

Τα ζωάκια αγαπώ
και πολύ τα εκτιμώ.
Σκύλε, γάτα έλα ‘δω
και πουλί κελαηδιστό.

Καλοκαιρινές διακοπές
σε παραλίες λαμπερές
Τρώω παγωτό
και τη θάλασσα κοιτώ.

Ακούω μουσική
και κάνω φυσική.
Πηγαίνω στο σχολειό
και φίλους συναντώ!

Τους γονείς μου αγαπώ
κάθε μέρα τους φιλώ
μαζί τους θέλω να ‘μαι
να παίζουμε να τραγουδάμε.

Φίλους, ξαδέρφια αγαπώ
τραγούδι και χορός.
Βόλτα βγαίνω με ένα φίλο κολλητό
να πάμε για γλυκό.

Ευπό-Ευπό γελάω τραγουδώ
την Άλκη Ζέη συναντώ.



Σχόλια

Μόνο τα εγγεγραμμένα μέλη μπορούν να αφήνουν σχόλια. Παρακαλώ κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε.